Ένα σύντομο βίντεο με αναφορές στα παλιά θερινά σινεμά της πόλης δημοσίευσε η εφημερίδα «Ηλιοτυπία», φέρνοντας στο φως άγνωστες πτυχές της νυχτερινής ζωής της Ηλιούπολης τις δεκαετίες 1960-1990.
Η ιστορία των κινηματογράφων στην Ηλιούπολη αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής και κοινωνικής εξέλιξης του δήμου, καθώς σε διάφορες γειτονιές της περιοχής, όπως στην Άνω και την Κάτω Ηλιούπολη, στη Χαραυγή και στην Αγία Μαρίνα, λειτούργησαν κατά το παρελθόν τόσο θερινές όσο και χειμερινές αίθουσες, οι οποίες στη συντριπτική τους πλειονότητα έχουν πλέον αλλάξει ριζικά μορφή και χρήση.
Ο μοναδικός χώρος που συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα είναι το θερινό σινεμά «Μελίνα Μερκούρη» στη Λεωφόρο Ειρήνης 50 (πρώην Βασιλίσσης Όλγας) στο κέντρο της πόλης. Το θερινό τμήμα ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1956, ενώ από το 1989 πέρασε στη δικαιοδοσία του δήμου, ενώ δίπλα του λειτούργησε από το 1965 έως το 1986 η χειμερινή αίθουσα, στον χώρο της οποίας σήμερα στεγάζεται σούπερ μάρκετ ΑΒ.
Αρκετοί από τους παλιούς κινηματογράφους κατεδαφίστηκαν και έδωσαν τη θέση τους σε εμπορικά καταστήματα, γραφεία ή πολυκατοικίες. Στην Άνω Ηλιούπολη, το θερινό «Εύα» στην πλατεία Αϊνστάιν (Μαρίνου Αντύπα 164), που λειτούργησε τις περιόδους 1962–1988 και 1996–1999, μετατράπηκε σε πολυκατοικία. Πολυκατοικίες έγιναν επίσης το θερινό «Μαίρη» (1963–1971) στη συμβολή των οδών Ηρακλείτου και Ηρώς Κωνσταντοπούλου, καθώς και το θερινό «Σάσα» (1964–1972) στην οδό Ποσειδώνος 4 στην Αγία Μαρίνα.
Σε καταστήματα σούπερ μάρκετ μετατράπηκαν το θερινό σινεμά «Νέλλη» (1956–1996) στη συμβολή των οδών Αστυδάμαντος και Μαρίνου Αντύπα, όπου σήμερα λειτουργεί κατάστημα Σκλαβενίτης με σχετική αναμνηστική μαρμάρινη πλάκα, καθώς και το χειμερινό «Λίλα» στη Σοφοκλή Βενιζέλου 109 και Πρωτόπαπα, απέναντι από το δημαρχείο.
Παράλληλα, κατεδαφίστηκαν το θερινό «Εριέττα» (1970–1982) στην οδό Αρχιμήδους 4 στην Αγία Μαρίνα, καθώς και το θερινό «Ρομάντικα» (1961–1971) στη Λεωφόρο Δημοκρατίας 20. Ορισμένοι κινηματογράφοι διατηρούν την ανάμνησή τους μέσα από ομώνυμες στάσεις των γραμμών λεωφορείων. Πρόκειται για τα «Κανάρια» στην ομόνυμη πλατεία, στη Λεωφόρο Α. Παπανδρέου 2 τα οποία λειτούργησαν ως χειμερινός και θερινός κινηματογράφος από το 1969 έως το 1988 φέροντας αρχικά την ονομασία «Τέξας», καθώς και για τη θερινή «Νόρμα» (1962–1974) στη συμβολή της Λεωφόρου Βουλιαγμένης με τη Δεληγιάννη.
Την ιστορική καταγραφή των κινηματογράφων της πόλης συμπληρώνουν το θερινό «Άρια» (1962–1972) στην Κάτω Ηλιούπολη και το θερινό «Αστέρω» (1969–1972) στην οδό Αθηνόδωρου 4, τα οποία παραμένουν εγκαταλελειμμένα, καθώς και οι θερινές αίθουσες «Αφρικάνα» (1953–1958) στη συμβολή των οδών Ποσειδώνος.
Δείτε το απόσπασμα απο το ντοκιμαντέρ «100 Χρόνια Ηλιούπολη»:
Ακολουθήστε το Ilioupolinews.gr στο Facebook και στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ηλιούπολη.
